Pies z głową w dół, w sanskrycie Adho Mukha Svanasana, to prawdopodobnie najbardziej rozpoznawalna pozycja jogi. Ciało tworzy odwrócone „V”: dłonie i stopy są na podłodze, a biodra unoszą się w stronę sufitu. Pozycja rozciąga cały tył ciała i jednocześnie wzmacnia ręce i barki.
Pojawia się niemal na każdych zajęciach: jako aktywny odpoczynek, jako przejście między asanami i jako kluczowy element Powitania Słońca. Dlatego warto od początku nauczyć się jej poprawnie, nawet jeśli na razie pięty nie sięgają podłogi.

Znaczenie nazwy Adho Mukha Svanasana
Nazwa pochodzi z sanskrytu: adho oznacza w dół, mukha to twarz, svana to pies, a asana to pozycja. Dosłownie: „pozycja psa z twarzą skierowaną w dół”, bo przypomina psa, który przeciąga się tuż po przebudzeniu.
Jej parą jest pies z głową w górę, Urdhva Mukha Svanasana, gdzie urdhva znaczy „w górę”. To dwie różne, uzupełniające się pozycje, a różnicę wyjaśniamy niżej.
Jak zrobić psa z głową w dół krok po kroku
Najprościej wejść w pozycję z klęku podpartego. Dzięki temu dobrze ustawisz dłonie i stopy, zanim przeniesiesz na nie ciężar ciała.
- Przyjmij klęk podparty. Dłonie pod barkami, kolana pod biodrami, palce dłoni szeroko rozstawione, palec wskazujący skierowany do przodu.
- Przesuń dłonie lekko do przodu. Postaw je mniej więcej na szerokość dłoni przed barkami i podwiń palce stóp.
- Unieś biodra. Z wydechem oderwij kolana od podłogi i poprowadź biodra w górę i do tyłu, a kolana pozostaw jeszcze ugięte.
- Najpierw wydłuż plecy. Odpychaj podłogę dłońmi i kieruj klatkę piersiową w stronę ud, aż kręgosłup będzie długi i przestanie się zaokrąglać.
- Stopniowo prostuj nogi. Zbliżaj pięty do podłogi tylko na tyle, na ile plecy pozostają proste. Nie szkodzi, jeśli jej nie dotkną.
- Rozluźnij szyję. Głowa jest między ramionami, w linii z kręgosłupem, a wzrok kieruje się na kolana lub pępek.
Oddychaj powoli i równomiernie. Na początek wystarczy pięć oddechów; z praktyką utrzymasz pozycję minutę lub dwie. Aby z niej wyjść, opuść kolana na podłogę i odpocznij w pozycji dziecka.
W tym filmie (po hiszpańsku) zobaczysz całą pozycję:
Najczęstsze błędy w pozycji psa z głową w dół
Zaokrąglanie pleców, żeby dosięgnąć piętami podłogi. To najczęstszy błąd. Priorytetem są długie plecy; nogi mogą pozostać ugięte tak długo, jak trzeba, podczas gdy tył ud i łydki stopniowo stają się bardziej elastyczne.
Przenoszenie całego ciężaru na nadgarstki. Jeśli bolą, sprawdź, czy palce są szeroko rozstawione i czy naciskasz całą dłonią, zwłaszcza nasadą palca wskazującego i kciuka. Przesunięcie bioder do tyłu też odciąża dłonie.
Zapadanie się klatką piersiową w stronę podłogi. Jeśli pachy opadają, a odcinek lędźwiowy się wygina, wisisz na barkach. Odpychaj podłogę i rozsuń łopatki, aby ręce aktywnie podtrzymywały ciało.
Podciąganie barków do uszu. Kieruj barki w stronę talii i zrób miejsce dla szyi. Głowa nie powinna dotykać podłogi ani być uniesiona ze wzrokiem skierowanym do przodu.
Zbyt mała odległość między dłońmi a stopami. Pozycja się skraca i bardziej przypomina skłon w przód na stojąco. Jeśli czujesz, że plecy się nie wydłużają, rozstaw dłonie i stopy nieco dalej od siebie.
Warianty psa z głową w dół
Pozycję można modyfikować na wiele sposobów, zarówno po to, by była bardziej dostępna, jak i by ją pogłębić. Oto trzy najpopularniejsze warianty.
Z ugiętymi kolanami. To idealny wariant dla początkujących i dla osób ze spiętym tyłem ud. Zmniejsza rozciąganie nóg i pozwala skupić się na wydłużeniu pleców, a to jest najważniejsze.
Z uniesioną nogą. Uniesienie jednej nogi w stronę sufitu, przy wyrównanych biodrach, wzmacnia ręce i barki oraz ćwiczy równowagę. W dynamicznych sekwencjach często przygotowuje do innych pozycji.

Ze skrętem. Sięgnięcie jedną dłonią do przeciwległej kostki lub nogi dodaje skręt, który otwiera barki i klatkę piersiową oraz mobilizuje kręgosłup. Wymaga solidnych podstaw, więc lepiej zostawić go na czas, gdy podstawowa wersja będzie dla ciebie wygodna.
Jeśli barki lub nadgarstki dają o sobie znać, możesz też oprzeć dłonie na klockach albo przedramiona na podłodze, czyli wykonać pozycję delfina.

Pies z głową w dół a pies z głową w górę: różnice
Mają podobne nazwy, ale są niemal przeciwne. W psie z głową w dół ciało tworzy odwrócone „V” z biodrami w najwyższym punkcie: to skłon w przód, który rozciąga plecy, tył ud i łydki.
W psie z głową w górę (Urdhva Mukha Svanasana) ciało jest niemal równoległe do podłogi, oparte na dłoniach i grzbietach stóp, z otwartą klatką piersiową i wygiętymi plecami. To wygięcie w tył, które rozciąga brzuch i otwiera klatkę piersiową. Od kobry różni się tym, że nogi i biodra nie dotykają podłogi.
W Powitaniu Słońca obie pozycje następują po sobie: opuszczasz się do pozycji Chaturanga Dandasana, otwierasz klatkę piersiową w psie z głową w górę i wracasz do psa z głową w dół.
Korzyści z pozycji psa z głową w dół
Na poziomie fizycznym rozciąga cały tylny łańcuch mięśniowy: plecy, tył ud, łydki i podeszwy stóp. Jednocześnie wzmacnia ręce, barki i górną część pleców, bo to one dźwigają sporą część ciężaru ciała.
Wydłużając kręgosłup i otwierając barki, pomaga przeciwdziałać zgarbionej postawie po wielu godzinach siedzenia. Ponieważ głowa znajduje się poniżej serca, działa też jak łagodna inwersja, a wielu praktykujących odczuwa ją jednocześnie jako pobudzającą i uspokajającą.
Na poziomie mentalnym to pozycja, w której wsłuchujesz się w oddech. Spokojne trwanie w niej, nawet gdy nogi ciągną, uczy utrzymywać wysiłek bez napinania reszty ciała.
Środki ostrożności
Jeśli masz zespół cieśni nadgarstka lub dolegliwości nadgarstków, wykonuj pozycję na przedramionach albo z dłońmi na klockach. Przy urazach barków lepiej ją skrócić i nie forsować otwarcia.
Ponieważ głowa jest niżej niż serce, unikaj długiego utrzymywania pozycji, jeśli masz nieuregulowane nadciśnienie, jaskrę lub inne problemy z oczami. W ostatnim trymestrze ciąży lepiej zastąpić ją wariantami z podparciem, na przykład z dłońmi opartymi o ścianę lub krzesło.
Pies z głową w dół w twojej praktyce
Ta asana jest jednym z elementów Powitania Słońca i raz po raz pojawia się w Vinyasie i Ashtandze, gdzie służy jako chwila odpoczynku między bardziej intensywnymi pozycjami. Na koniec naturalnym sposobem na odpoczynek jest pozycja dziecka.
Aby zrównoważyć rozciąganie pleców, dobrze połączyć ją z łagodnymi wygięciami w tył, takimi jak pozycja mostu. Jeśli chcesz odkrywać dalej, w naszym zbiorze pozycji jogi znajdziesz każdą asanę z techniką i wariantami.
Pies z głową w dół pojawia się niemal w każdej sekwencji, dlatego warto dogłębnie zrozumieć jego ustawienie. Nasz kurs nauczyciela jogi online omawia go razem z anatomią, która wyjaśnia, dlaczego działa i jak go korygować na zajęciach.





